Nieuws
Contact
Gastenboek

Samassati Lichttherapie
Introductie lichttherapie
Introductie Europees Instituut voor Lichttherapie
Historie lichttherapie
Wetenschappelijke verankering
Spirituele verankering
Samassati benadering
Trainingen

Therapeut worden?

Behandelingen
Cases
Tests
Artikelen

Winkel
English version






Historie lichttherapie

Therapie met kleuren en gekleurd licht is al eeuwenoud; het werd in alle hoeken van de wereld en in alle culturen toegepast. Verwijzingen naar lichttherapie gaan zover terug als het oude Egypte. Daar werd lichttherapie als ondersteuning van andere therapievormen gebruikt. Natuurlijk had men in die tijd nog geen kunstmatig licht: de oude Egyptenaren gebruikten het licht van de zon.

Dat scheen van bovenaf in speciaal daarvoor ingerichte kamers. Via gekleurde doeken, die voor de openingen bovenin deze kamers waren gespannen, werd het zonlicht van dezelfde kleur voorzien als de wanden en de vloer van de kamer. Zo’n behandelkamer was dus totaal gevuld met één kleur. De te behandelen patiënt nam plaats in deze kamer voor een sessie van 15 minuten tot een uur en doorgaans werden 1 tot 4 van zulke sessies voorgeschreven.

Men werkte destijds met 8 verschillende kleuren: donkerblauw, lichtblauw, groen, geel, oranje, fel rood, donkerrood en goud, waarbij men veel aandacht besteedde aan de zuiverheid van de kleur in de behandelkamer.

De blauwkleuren werden door de Egyptenaren gebruikt voor behandeling van de waterorganen (nier en blaas). Groen gebruikten zij voor rust en balans (fysiek, psychisch en emotioneel!) en geel voor de behandeling van de diverse klieren. Oranje werd toegepast bij spijsverteringsproblemen (maag en darmen); de roodtinten voor aandoeningen van spieren, pezen, aderen, hart en bloed en goud gebruikten zij ter ondersteuning van de zenuwen en voor de geest en de ziel.

In het oude Griekenland had men een centrum voor lichttherapie: Heliopolis. Daar werden zieke mensen blootgesteld aan gefilterd zonlicht. De Grieken deden destijds al onderzoek naar het gebruik van gekleurd licht voor het behandelen van tuberculose.

Aan het eind van de 17e eeuw was het de Engelse filosoof en mathematicus Sir Isaac Newton, die aan de basis stond van de moderne opvattingen over kleur. Hij experimenteerde met prisma’s en toonde daarmee aan, dat daglicht een mix is van de kleuren van het zichtbare spectrum.

150 jaar na Newton definieerde Johann Wolfgang Goethe de drie primaire kleuren (rood, blauw en geel) en hoe de andere kleuren van de regenboog hieruit konden worden samengesteld. Hij onderkende ook, dat sommige kleuren actief en warm zijn (rood, oranje, geel) en andere passief en koel (groen, blauw, violet). Vandaag de dag is dit nog steeds het uitgangspunt in onderwijs, mode, kunst en psychologie.

In de eeuw daarna maakten artsen gebruik van kleuren om allerlei aandoeningen, variërend van psychologische kwalen tot de pokken te behandelen. In 1878 publiceerde Dr. Edwin D. Babbitt zijn boek “Principles of Light and Color”. Hierin beschreef hij zijn werk in wat hij noemde de Chromatotherapie (genezen met gekleurd licht) en behandelingen voor diverse kwalen, waaronder brandwonden, nervositeit en kou in armen en benen.

In het begin van de 20e eeuw was het Dinshah Ghadiali, een tot Amerikaan genaturaliseerde Indiër, die de spectrum-chroom therapie ontwikkelde, voortbordurend op het werk van Babbitt. Hierbij werd met licht via gekleurde filters op delen van het lichaam gewerkt. Hij bereikte destijds spectaculaire resultaten op aandoeningen (o.a. suikerziekte en tuberculose), die normaal gesproken onbehandelbaar waren. Zijn baanbrekende maar controversiële aanpak bracht veel teweeg en leidde ertoe, dat Ghadiali veel tijd doorbracht in rechtzalen om zijn werk te verdedigen.

In diezelfde tijd experimenteerde John Nash Ott met fotografie, waarbij hij nieuwe kunstmatige lichtbronnen produceerde, die bijna identiek licht voortbrachten als het volledige spectrum zonlicht.

Russische biologen toonden aan, dat cellen van planten onderling communiceerden, zelfs door quartz glas heen en dat licht de drager is van biologische informatie.

In 1947 introduceerde de Zwitserse psycholoog Dr. Max Luscher de naar hem genoemde Luscher kleurentest, een vorm van kleurentherapie, die nog steeds door veel psychologen wordt gebruikt. De test bestaat uit het kiezen van 43 kleuren uit een totaal van 73. Door te analyseren welke kleuren een persoon kiest of afwijst krijgt de therapeut inzicht in de psychologische status van die persoon. Kiest iemand bijvoorbeeld vooral donkere kleuren dan wijst dat op een behoefte aan rust en vermindering van spanning.

De Russisch onderzoeker S.V. Krakov deed in diezelfde tijd onderzoek naar het effect van kleuren op het zenuwstelsel. Hij nam waar, dat rood de adrenaline klieren stimuleerde, de bloeddruk verhoogde en de hartslag versnelde en dat blauw en wit licht juist een kalmerende uitwerking hadden.

Eind jaren ‘70 bracht Peter Mandel, een Duitse acupuncturist en kleur visionair, de diagnostische topografie van de handen en voeten in kaart door de subtiele verschillen in elektrische lading ten gevolge van pathologische (ziekte) processen zichtbaar te maken via Kirlian fotografie van de teen- en vingertoppen. Verbeterde versies van deze camera worden vandaag de dag door vele therapeuten gebruikt ter ondersteuning van hun diagnose.



Het was, echter, een andere ontdekking van Mandel die aan de basis stond van de moderne lichttherapie. Hij ontdekte, dat wanneer specifieke acupunctuurpunten worden beschenen met gekleurd licht, pijn in een paar minuten sterk kan worden verminderd, ongeacht de conditie die eraan ten grondslag ligt. Zijn uitgebreide onderzoekingen leidden tot de ontdekking van manieren om de emissies van licht, komende uit de energievelden van het menselijk lichaam, te interpreteren en te beďnvloeden.

Door gebruik in de praktijk heeft hij vele behandelingen ontwikkeld, die bestaan uit het gebruik van gekleurd licht op energiepunten op het menselijk lichaam.

De laatste jaren is de interesse voor lichttherapie enorm toegenomen: er zijn succesvolle behandelingen voor depressies, slaapproblemen en hormoon gerelateerde aandoeningen ontwikkeld. De opmerkelijke resultaten hebben ook de nieuwsgierigheid van de moderne wetenschap gewekt. Zij vindt steeds meer bewijs voor de fundamentele wet, die voor alle kleine en grote organismen in het universum (inclusief voor ons mensen) geldt: alle communicatie en alle interactie tussen organismen heeft te maken met of wordt bewerkstelligd door de energie van licht!

terug naar het begin